Pocz±tki przeszczepiania w³osów
Ludzie ³ysiej± prawie od zawsze, kiedy¶ ³ysina by³a oznak± staro¶ci, ¿yciowej staro¶ci i m±dro¶ci. Jednak w obecnych czasach, kiedy tak wa¿ne jest to, aby zachowaæ m³odo¶æ jak najd³u¿ej, posiadanie ³ysej g³owy nie jest dla nikogo powodem do dumy, raczej czym¶, czego nale¿y siê wstydziæ i z czym nale¿y walczyæ, aby ponownie cieszyæ siê piêkn±, bujn± czupryn±, ¶wiadcz±c± o naszej m³odo¶ci i zdrowiu. W zwi±zku zaczêta opracowywaæ technikê, która ma za zadanie wype³nienie miejsc powsta³ych w zwi±zku z ³ysieniem. Ju¿ dawno odkryto, ¿e ludzkie tkanki chêtniej zaakceptuj± inn± tkankê o takim samym kodzie genetycznym, tak, wiêc, aby maksymalnie zmniejszyæ ryzyko odrzucenia i innych powik³añ, skupiono siê nad badaniami pozwalaj±cymi pobranie tkanek z tego samego organizmu i przeszczepienie ich w inne miejsce. Badania nad mo¿liwo¶ci± przeszczepu w³osów rozwinê³y siê w ci±gu XX wieku, a pó¼niej zosta³y odpowiednio modyfikowane, tak, aby s³u¿yæ jak najwiêkszej ilo¶ci ludzi. W ci±gu badañ nad t± technik± odkryto sposób, który pozwala pobraæ w³osy z ty³u g³owy i przeszczepiæ je na wy³ysia³y obszar, a przy tym spowodowaæ, ¿eby przeszczepione w³osy ros³y prawid³owo do koñca ¿ycia.